صارفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صارفة. [ رِ ف َ ] (ع ص، اِ) تأنیث صارف . ◄ داهیه . حادثه . رجوع به صارفات شود. ♦ قرینه ٔ صارفه ؛ قرینه ای است که از انعقاد ظهور لفظ در معنی حقیقی آن ممانعت کرده و به معنی مجازی لفظ ظهور میدهد، یا ذهن شنونده را از معنی حقیقی لفظ صرف کرده و به معنی مجازی متوجه میکند. رجوع به قرینه شود.