صادوق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صادوق . (اِخ ) نام سه تن از کسانی که در حکایت نحمیا مذکورند. (قاموس کتاب مقدس ص ٥٥٠).
صادوق . (اِخ ) یکی ازاسلاف مسیح (متّی ١:١٤). (قاموس کتاب مقدس ص ٥٥٠).
صادوق . (اِخ ) کاهنی بود که در روزگار اخزیای پادشاه بود (اول تواریخ ایام ٦:١٢). (قاموس کتاب مقدس ص ٥٥٠).