صاحیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاحیه . [ ی َ ] (ع اِ) جزر است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن چ تهران ١٢٧٧ هَ . ق .). صاحیه (به تشدید یاء)؛جزر است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن، نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). صاحیه جزر است . (اختیارات بدیعی، نسخه ٔ دیگر). لیکن در مفردات ابن بیطار آن را صباحیه آورده و گوید بمعنی جزر است و نیز چنین است در ذیل القوامیس دزی . رجوع به صباحیه شود.