صاحب کمال

صاحب کمال . [ ح ِ ک َ ] (ص مرکب ) فاضل . کامل . خداوند علم و ادب . دارای فضایل : صاحب کمال را چه غم از نقص جاه و مال چون ماه پیکری که در او سرخ و زرد نیست . سعدی . به شیراز آی و فیض روح قدسی بخواه از مردم صاحب کمالش . حافظ. گفتند در این کرمینه چنین صاحب کمالی آمده است . (انیس الطالبین ). سگ به نطق آمد که ای صاحب کمال بی حیا من نیستم چشمت بمال . شیخ بهائی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی