صاحب خانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص مر.)<BR>۱- مالک خانه.<BR>۲- میزبان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص مر.) ۱- مالک خانه. ۲- میزبان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاحب خانه . [ ح ِ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) خانه خدا. میزبان . دیار. ابوالمثوی . رب البیت : در آن خانه که آن شب بود رختش به صاحب خانه بخشیدند تختش . نظامی . ♦ امثال : اگر میهمان یکی باشد صاحب خانه گاو میکشد، یا میزبان گاو میکشد؛ با کثرت سائلان و خواهندگان به تمام واجبات رادی و جوانمردی عمل نتوان کرد. (امثال و حکم ص ٢٢٩).
مترادف و متضاد واژهدان
خانهخدا، مالک، موجر میزبان
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی