صائب تبریزی | دیوان اشعار | گزیده غزلیات | غزل شماره ۷۵

دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند آیینه را رخ تو پریخانه می‌کند دل می‌خورد غم من و من می‌خورم غمش دیوانه غمگساری دیوانه می‌کند آزادگان به مشورت دل کنند کار این عقده کار سبحه صددانه می‌کند ای زلف یار، سخت پریشان و درهمی دست بریده که ترا شانه می‌کند؟ غافل ز بیقراری عشاق نیست حسن فانوس پرده‌داری پروانه می‌کند یاران تلاش تازگی لفظ می‌کنند صائب تلاش معنی بیگانه می‌کند