صائب تبریزی | دیوان اشعار | گزیده غزلیات | غزل شماره ۲۶

درون گنبد گردون فتنه بار مخسب به زیر سایه پل موسم بهار مخسب فلک ز کاهکشان تیغ بر کف استاده است به زیر سایه شمشیر آبدار مخسب ز چار طاق عناصر شکست می‌بارد میان چار مخالف به اختیار مخسب ستاره زنده جاوید شد ز بیداری تو نیز در دل شب‌ای سیاهکار مخسب به شب ز حلقه اهل گناه کن شبگیر دلی چو آینه داری، به زنگبار مخسب به نیم چشم زدن پر ز آب می‌گردد درین سفینه پر رخنه زینهار مخسب گرفت دامن گل شبنم از سحرخیزی تو هم شبی رخی از اشک تازه دار مخسب به ذوق مطرب و می‌روزها به شب کردی شبی به ذوق مناجات کردگار مخسب بر آر یوسف جان را ز چاه تیره تن تو نور چشم وجودی، درین غبار مخسب ز نوبهار به رقص است ذره ذره خاک تو نیز جزو زمینی، درین بهار مخسب به ذوق رنگ حنا کودکان نمی‌خسبند چه می‌شود، تو هم از بهر آن نگار مخسب جواب آن غزل مولوی است این صائب ز عمر یکشبه کم گیر و زنده‌دار، مخسب