صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۵۶۸

ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردی مرا چون دیده قربانیان بی‌مدعا کردی به خون آغشته نتوان دید آن لبهای نازک را وگرنه با تو می‌گفتم چها گفتی، چها کردی