صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۹۶

گریه را بی‌طاقتی آموختن حق من است در دو مجلس قطره را همچشم طوفان می‌کنم دیده افسردگان گرمی ز آتش می‌برد داغ را در رخنه‌های سینه پنهان می‌کنم