صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۸۱

هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاص هر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص تنگدستی راست لازم گریه بی‌اختیار تاک تاآورد برگ از چشم پر نم شد خلاص