صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۲۳

با رخت آینه خوش عیش تمامی دارد شانه با هر شکن زلف تو دامی دارد عمرها رفت ز وارستگی و می‌سوزم تب واسوختگی طرفه دوامی دارد