صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۶۰

گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابد به شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمی‌خوابد چه اظهار ندامت می‌کنی از کار خود خسرو؟ به این افسانه خون کوهکن هرگز نمی‌خوابد