صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۱۷

گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کند هر نفس خود را به رنگی در دلم شیرین کند دانی از خارا بریدن مطلب فرهاد چیست؟ می‌کند مشقی که چون جا در دل شیرین کند