صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۸۲

(راه سخنم معنی بسیار گرفته است از جوش گل این رخنه دیوار گرفته است) (با صاف ضمیران به ادب باش که بسیار از آب گهر آینه زنگار گرفته است) (آن رهرو افسرده اساسم که مکرر دامان مرا سایه دیوار گرفته است)