صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۷۸۱

به این پستی فراز چرخ جای خویش می‌خواهی سر افلاک را در زیر پای خویش می‌خواهی سلیمان یافت از ترک هوا زیر نگین عالم تو عالم را به فرمان هوای خویش می‌خواهی نداری بر رضای حق نظر چون کوته اندیشان جهان را جمله محکوم رضای خویش می‌خواهی گلوی نفس چون فرعون را محکم به دست آور چو موسی اژدها را گر عصای خویش می‌خواهی به غفلت صرف کردی نقد ایام جوانی را ز بی‌شرمی همان عمر از خدای خویش می‌خواهی