صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۷۶۰

خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداری هوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری ز اقبال جنون بر سینه هر داغی کز او دارم به چشمم خیمه لیلی و هامون است پنداری غزال شوخ چشم من ز مردم وحشتی دارد که در آغوشم از آغوش بیرون است پنداری پریشان می‌تراود گفتگوی عشق از کلکم نهال خامه من بید مجنون است پنداری نمی‌بینم ز خون غلطیدگان یک کف زمین خالی بساط خاک میدان شبیخون است پنداری نمایان ساخت از خمیازه زخم عشقبازان را دم شمشیر او لبهای میگون است پنداری ز بس از مردم بی‌حاصل عالم کجی دیدم به چشمم بید مجنون سرو موزون است پنداری خط ساغر به دور باده یاقوت گون صائب به گرد لعل جانان خط شبگون است پنداری