صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۴۵۱

عشق صیادی است گردون حلقه فتراک او هر دو عالم در رکاب توسن چالاک او تا که را از خاک برگیرد، که را در خون کشد ناوک مشکل پسند غمزه بی‌باک او کشته پیکان او را شستشو در کار نیست می‌تراود چشمه کوثر ز شست پاک او کیست در روی زمین با او تواند دست کوفت؟ کآسمان با این زبردستی بود در خاک او جوهر غیرت بر او ختم است از صاحبدلان می‌گریزد برق عالمسوز از خاشاک او چون پر پروانه سوزد پرده افلاک را چون برافروزد ز می‌رخسار آتشناک او صائب از نخجیرگاه او به ناکامی بساز نیست هر صید زبون شایسته فتراک او