صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۴۴۵

لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب او می‌شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او هر طرف صبح امیدی هست از چشم سفید تا کجا طالع شود خورشید عالمتاب او مطربی تردست می‌خواهم که چون آب روان روز و شب باشد مسلسل نغمه سیراب او با خرامش هر دو عالم مشت خاری بیش نیست خار خشک ما چه باشد در ره سیلاب او از خمار ما کجا دارد خبر میخواره‌ای کز مکیدن‌های لب باشد شراب ناب او این که زهد زاهد افسرده بی‌کیفیت است می‌توان دریافت از خمیازه محراب او هر دلی کز حیرت دیدار، صائب آب شد جلوه مهر خموشی می‌کند گرداب او