صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۳۲۵

ز سینه غم به می‌ناب می‌توان چیدن گل نشاط ازین آب می‌توان چیدن (چراغ عیش به می‌زنده می‌توان کردن گل از شکوفه مهتاب می‌توان چیدن) به یک ترشح ساغر، ز چهره ساقی هزار لاله سیراب می‌توان چیدن فروغ روی تو حیرت اگر به طرح دهد به روی آینه سیماب می‌توان چیدن درین ستمکده صائب به غیر داغ نفاق چه گل ز صحبت احباب می‌توان چیدن؟