صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا ز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا هنوز رنگ عمارت، نگار دستم بود که ترکتاز حوادث خراب کرد مرا به هیچ دلشدهای کار تنگ نگرفتم چرا سپهر به قصر حباب کرد مرا؟ سرم همیشه ز کیفیت سخن گرم است که جوش فکر، خم پر شراب کرد مرا به خون گرم مکافات سوختم جگرش اگر چه آتش سوزان کباب کرد مرا خمش کن از سخن آتشین عنان صائب که تاب شعله غیرت کباب کرد مرا