صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۶۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گلگل از میروی آتشناک جانان را ببین گلفشانی را تماشا کن، چراغان را ببین ای که میگویی چرا بیدین و دل گردیدهای چشمهای کافر آن نامسلمان را ببین میوه فردوس را تاب نگاه گرم نیست از نظر پوشیده آن سیب زنخدان را ببین سرسری چون آب ازین بستانسرا نتوان گذشت پای در دامن کش آن سرو خرامان را ببین بیثبات پا، گل از نظاره چیدن مشکل است خار دیوار گلستان شو، گلستان را ببین پیش دست و تیغ او سر بر خط تسلیم نه آنگه از زخم نمایان مد احسان را ببین ای که میگویی به گل خورشید را نتوان نهفت روی گردآلود آن خورشید تابان را ببین عشق چون پاک از غرض گردد کمند الفت است گرد مجنون جمع این وحشی غزالان را ببین خاکساری میدهد گردنکشان را خاکمال گوی شو، سر پیش پا افکنده چوگان را ببین موشکافی بیحضور قلب صائب مشکل است جمع کن خود را و آن زلف پریشان را ببین