صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۶۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین چشم بگشا موجه دریای رحمت را ببین سر به جای ذره میرقصد درین نخجیرگاه تیغ بازیهای آن خورشید طلعت را ببین موجه دریا نگنجد در دل تنگ حباب بگذر از سر جوهر تیغ شهادت را ببین سیر سیل نوبهاران بر فراز پل خوش است در جهان آب و گل شور حقیقت را ببین ریسمان را پنبه کردن صرفه حلاج نیست در لباس کثرتای منصور وحدت را ببین نیست چون از غیب روزی دیده حق بین ترا چهره آیینه داران حقیقت را ببین میچکد خون حلال من ز طرف دامنش لاله بیداغ صحرای شهادت را ببین میدرخشد دولت از بال هما چون آفتاب در جبین جغد انوار سعادت را ببین تار و پود مخمل از خواب پریشان بستهاند دست بالین کن شکر خواب فراغت را ببین غافل از اسباب شکرای خواجه خودبین مشو بر سر هر رهگذر ارباب حاجت را ببین میتوان در پرده حسن یار را بیپرده دید صائب از ارباب معنی باش و صورت را ببین