صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۴۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چند سرگردان درین دریای بیلنگر شدن؟ چون حباب از پردهای در پرده دیگر شدن لامکانی شو، ز دار و گیر چرخ آسوده شو تا به کی چون عود خواهی خرج این مجمر شدن؟ از بصیرت نیست در دامان ابر آویختن قطره را تا هست ممکن در صدف گوهر شدن گر نریزی آبروی خویش پیش هر خسیس در همین جا میتوان سیراب از کوثر شدن پیرو از زخم زبان اعتراض آسوده است شمع در هر گام سر میبازد از رهبر شدن از کشاکش نیست فارغ نخل تا دارد ثمر ایمن است از سنگ طفلان بید از بیبر شدن نیست مفلس را ز قرب اغنیا جز پیچ و تاب رشته از گوهر ندارد بهره جز لاغر شدن ابر عالمگیر غفران گر نگردد پرده پوش سخت رسوایی است در هنگامه محشر شدن خودنمایی مانع است از چشمه حیوان ترا چند چون آیینه سد راه اسکندر شدن؟ زندگانی بر مراد اهل عالم مشکل است دردسر بسیار دارد صاحب افسر شدن نیست صائب صید فرقه را دعای جوشنی در کمینگاه حوادث، بهتر از لاغر شدن