صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۰۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
کار هر بیظرف نبود عشق پنهان داشتن سهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن بیستون از صبر بالا دست من دارد به یاد بر سر خود تیغ خوردن، پا به دامان داشتن بخیه تسبیح زاهد عاقبت بر رو فتاد چند بتوان دام را در خاک پنهان داشتن؟ خاک بر لب مال اینجا، تا توانی چون مسیح دست در یک کاسه با خورشید تابان داشتن کشتی امید در دریای خون افکندن است از تنور نوح امید لب نان داشتن ضبط معشوق پریشان گرد کردن مشکل است چون نگردد خون دلم از پاس پیکان داشتن؟ از من آزاده دارد یاد (سرو) بیثمر روی خود را تازه با اهل گلستان داشتن چون معلم را نگیرد دود آه کودکان؟ نیست آسان بیگناهان را به زندان داشتن میزنم امروز و فردا بر جنون از دست عقل چند صائب پاس ننگ و نام بتوان داشتن؟