صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۰۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن بر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن سرفرازی میفزاید آتش سوزنده را پیش پای هر خس و خاری بپا برخاستن خوشنماتر در نگین دان از نشست گوهرست از بزرگان گران تمکین ز جا برخاستن حیرت رخسار آتشناک آن جان جهان برد از یاد سپند من ز جا برخاستن میرساند یک نفس بنیاد هستی را به آب چون حباب از جا به امداد هوا برخاستن میشود با خاک یکسان از طمع نفس خسیس از سر راه است مشکل بر گدا برخاستن جذبهای عشق در کار من افتاده کن کز سر دنیا شود آسان مرا برخاستن برندارد عفو اگر از دوش ما بار گناه سخت دشوارست در محشر ز جا برخاستن سبزه زیر سنگ صائب راست نتوانست شد با گرانجانی بود مشکل ز جا برخاستن