صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۷۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
با هر که شکوه از دل افگار میبریم مجروح را به سیر نمکزار میبریم منت بود بر آینه صاف ما گران از بخت سبز زحمت زنگار میبریم پوشیدن نظر ز جهان، باز کردن است از خواب، فیض دولت بیدار میبریم لفظ از ظهور معنی روشن حجاب نیست ما فیض صبحدم ز شب تار میبریم در مه ز نور مهر توان فیض بیش برد ما از نقاب لذت دیوار میبریم مرغ چمن ز چاک گریبان گل نیافت فیضی که ما ز رخنه دیوار میبریم از گوشهای که نیست در او ره خیال را ما فیض گوشه دهن یار میبریم در دست ما ز مال جهان نیست خردهای دایم خبر به خانه ز بازار میبریم تا دست خود ز باده گلرنگ شستهایم صائب خجالت از رخ گلزار میبریم