صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۵۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما همچو آفتاب به هر جا رسیدهایم هر کوچهای که هست به عالم دویدهایم وحشت کنیم ازان که به خلق است آشنا ما چون غزال، رام زهر خود رمیدهایم گر خون عرق کنیم چو خورشید دور نیست باری که آسمان نکشد ما کشیدهایم چون میوه پخته گشت گرانی برد ز باغ ما بار نخل چون ثمر نارسیدهایم دلهای مرده را ز دمی زنده کردهایم هر جا که همچو صبح قیامت دمیدهایم