صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۵۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما نقل باده را ز لب جام کردهایم عادت به تلخکامی از ایام کردهایم دانستهایم بوسه زیاد از دهان ماست صلح از دهان یار به پیغام کردهایم از ما متاب روی که از آه نیمشب بسیار صبح آینه را شام کردهایم ما را فریب دانه نمیآورد به دام کز دانه صلح با گره دام کردهایم در حسرت بنفشه خطان زمانه است چشمی که ما سفید چو بادام کردهایم در آخرین نفس کفن خویش را چو صبح از شوق کعبه جامه احرام کردهایم ما همچو آدم از طمع خام دست خویش در خلد نان پخته خود خام کردهایم سازند ازان سیاه رخ ما که چون عقیق هموار خویش را ز پی نام کردهایم چشم گرسنه حلقه دام است صید را ما خویش را خلاص ازین دام کردهایم صائب به تنگ عیشی ما نیست میکشی چون لاله اختصار به یک جام کردهایم