صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۷۲۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ز ضعف اگر نفس بال بستهای دارم ز رنگ چهره زبان شکستهای دارم امیدوار نباشم چرا به آزادی دل رمیده و دام گسستهای دارم اگر چه ظاهر من خشکتر ز آبله است به زیر پوست بهار خجستهای دارم ز من گشاده شود کار میپرستان را اگر چه همچو (سبو) دست بستهای دارم ز فکر لاله عذاران برون نمیآیم همیشه زین گل بیخار دستهای دارم بجان رسیدهام از دست بیقراری دل سپند آتش رخسار جستهای دارم زخندهام جگر روزگار پر خون است چو پسته گرچه دل زنگ بستهای دارم ز تندباد حوادث به جان نمیلرزم که در بساط چراغ نشستهای دارم نیم ز صورت حال جهانیان غافل اگر چه آینه زنگ بستهای دارم چو شمع دیدن من چشم میکند روشن ز گریه دل شب روی شستهای دارم به تیغ حادثه از جای در نمیآیم ز درد و داغ دل پینه بستهای دارم چو گل ز خنده نیاید لبم بهم صائب اگر چه ساغر در خون نشستهای دارم