صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۷۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گر چه پیریم تمنای جوانی داریم نوبهاری به ته برگ خزانی داریم ما اگر هیچ نداریم درین عبرتگاه لله الحمد که چشم نگرانی داریم مست خوابیم اگر مست میناب نهایم عوض رطل گران، خواب گرانی داریم گر چه هموار نماییم به ظاهر چون ابر در سفرها نفس برق عنانی داریم چهره زرد سپند نظر بدبین است ورنه در پرده دل لاله ستانی داریم میچریم این که درین دشت به غفلت شب و روز میتوان یافت که ما نیز شبانی داریم دامن افشان مگذر از در غمخانه ما که بر آتش دل خونابه چکانی داریم صائب اظهار غم و شادی خود بیظرفی است ورنه ما نیز بهاری و خزانی داریم