صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۴۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گوش ناز تو به فریاد حزین میمالم تا جبین هوس خود به زمین میمالم با لب تازه خطش چند سیاهی بزند چهره آب خضر را به زمین میمالم روی بر پای تو میمالم و میمالم چشم کاین منم بر کف پای تو جبین میمالم منم آن جور وطن دیده که از ذوق سفر رو به دیوار و در خانه زین میمالم بال بر هم زدنم در قفس از شادی نیست دست بردست ز افسوس چنین میمالم روزگاری است که مشاطه فکرم صائب رنگ بر چهره معنی نمکین میمالم