صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۳۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
کردهام نذر که از دست سبو نگذارم جانب باده گلرنگ فرو نگذارم چند ترسانیم که از آتش دوزخ واعظ؟ من به این () دست سبو نگذارم ادب بلبل اگر خاره ره من نشود در دل غنچه گل، رنگ ز بو نگذارم بهتر آن است که بر تشنه لبی صبر کنم خال تبخال به طرف لب جو نگذارم آه من از جگر سر خزان میخیزد برحذر باش به گلزار تو رو نگذارم با تیمم که ز نقش قدم او باشد کردهام نذر نمازی به وضو نگذارم دل من آب ز سرچشمه سوزن نخورد کار زخم جگر خود به رفو نگذارم گر چه در حلقه ز نار مقیم صائب طرف سلسله سبحه فرو نگذارم