صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما چه کند خشکی عالم به دماغتر ما؟ علم لشکر ما از سر جان خاستن است زهره کیست که گردد طرف لشکر ما؟ شمع یک مصرع برجسته ز مجموعه ماست بال پروانه بود یک ورق از دفتر ما دانه سوخته، از ابر نمیگردد سبز چه خیال است که مسعود شود اختر ما؟ بس که در جستن آن سرو روان بال زدیم نقش، چون گرد فرو ریخت ز بال و پر ما