صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۵۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
من از دشمن فزون از نفس کافر کیش میترسم ز دشمن دیگران ترسند و من از خویش میترسم نگاه موشکافان را نظر بر عاقبت باشد ز نوش این جهان تلخ بیش از نیش میترسم میانجی سنگ ره میگردد ارباب توکل را من از رهبر درین وادی ز رهزن بیش میترسم به عنوانی که میترسند از رفتن گرانجانان من از بودن درین زندان پر تشویش میترسم جنون سرکش من طوق فرمان برنمی دارد ز بدمستان فزون از عقل دوراندیش میترسم دعای تنگدستان فتح را در آستین دارد ز شاهان بیش من از مردم درویش میترسم گرانی میشود در صبح افزون خواب غفلت را از آن صائب من از موی سفید خویش میترسم