صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را مده از دست، گریبان به چنگ آمده را آشنایی ز نگاهش چه توقع دارید؟ نور اسلام نباشد ز فرنگ آمده را ماجرای دل و آن غمزه بدمست مپرس میچکد خون ز سخن، شیشه به سنگ آمده را نیست جز بیخودی و بیخبری درمانی از شب و روز و مه و سال به تنگ آمده را کوشش افکنده ترا دور ز منزل، ورنه راه نزدیک بود پای به سنگ آمده را در سفر ریگ روان راحت منزل دارد ماندگی کم بود از راه درنگ آمده را میکند کلفت یک خانه به شهری تأثیر شهر زندان بود از خانه به تنگ آمده را با قد همچو کمان، تنگ به بر چون گیرم؟ صائب آن قامت چون تیر خدنگ آمده را