صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نمیخوردم غم دنیا اگر دیندار میبودم مآل خویش میدیدم اگر بیدار میبودم گرفتم پرده از کار جهان، بیپرده گردیدم چنین رسوا نمیگشتم اگر ستار میبودم به روی نقطه دل باز میگردید اگر چشمم به گرد خویشتن در طوف چون پرگار میبودم زناهمواری خود میکشم از آسمان سختی نمیخوردم ز سوهان زخم اگر هموار میبودم تلاش عزت دنیا مرا افکند در خواری عزیز هر دو عالم میشدم گر خوار میبودم درین مدت که زیر سایه گردون بسر بردم نهالی میشدم گر در ته دیوار میبودم نمیشد کار من هرگز چنین نامنتظم صائب اگر در نظم عالم اندکی در کار میبودم