صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۱۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
آزرده است گوشه نشین ازوداع خلق غافل که اتصال حق است انقطاع خلق در اختلاط خلق ضررهاست، زینهار بگذر ز خلق و صحبت بیانتفاع خلق جانسوزتر زمرگ طبیعی است فوت وقت کاین انقطاع حق بود آن انقطاع خلق بر اجتماع خلق مکن تکیه کز غرور گوساله را خدای کند اجتماع خلق صائب به یاد حق ز جهان صلح کردهایم فارغ نشستهایم ز صلح ونزاع خلق