صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۱۱۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تو پنداری دل خوش در جهان بسیار میباشد زصد گوهر درین دریا یکی شهوار میباشد زغیرت پیر کنعان چشم بندی میکند، ورنه متاع یوسفی در هر سر بازار میباشد مدار از خال پیش از خط مشکین چشم دلجویی که در دوران خط این نقطه خوش پرگار میباشد نگاه دوربین در خانه از گلزار گل چیند مرا دیوار و در کی مانع دیدار میباشد؟ مکن ناز خنک در کار ماای شمع کافوری که ما را شمع بالین دیده بیدار میباشد زسر نگذشته چون منصور نتوان حرف حق گفتن که حرف راست را منبر زچوب دار میباشد زخصم بردبار اندیشه بیش از تندخو دارم گران زخم است هر تیغی که لنگردار میباشد شود از خواب غفلت عمر کوته بیبصیرت را که سیلاب از گرانسنگی سبکرفتار میباشد نگنجد مو میان کفر و دین در عالم مشرب که آنجا رشته تسبیح از زنار میباشد دل آگه مجو از ساکنان خانقه صائب که در کوی خرابات است اگر هشیار میباشد