صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۶۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد نسیم سرد مهری بدورق گراندنی دارد به گل یکباره نتوان زد در امیدواری را اگر ما را نخوانی، نامه ما خواندنی دارد زبس دنبال دل رفتم به حال مرگ افتادم دویدنهای بیتدبیر ناخوش ماندنی دارد مکن عیبم اگر در عشق بر یک حال کم باشم کباب نازک دل هر نفس گراندنی دارد به حسن بیزوال خویش چون خورشید مینازی نمیدانی که آه ما چه دست افشاندنی دارد به قرب ساحل از طوفان آه من مشو غافل که این باد مخالف بدعنان پیچاندنی دارد شکایت گرچه بر هم میزند اوراق خاطر را پریشان نامه افکار صائب خواندنی دارد