صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۳۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون دارد کسی محکم عنان بادپای عمر چون دارد؟ کجا از شادمانی بهره عقل ذوفنون دارد؟ که در زیر نگین این ملک را داغ جنون دارد تو کز صدق عزیمت بینصیبی فکر رهبر کن که ما را عزم صادق بینیاز از رهنمون دارد زآب شور داغ تشنگی ناسور میگردد که حرص افزون بود آن را که جمعیت فزون دارد نیارد نغمه خارج رگ خامی زدل بیرون خوشا آن کس که مطرب چون خم میاز درون دارد زبیم چشم، گرد کعبه در بتخانه میگردم سمند عزم دوراندیش نعل واژگون دارد اگر بر زندگانی اعتمادی هست، چون صائب نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون دارد؟