صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۸۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خوش بهاری میرسد میخانهها سامان کنید برگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید فصل گل در خانه بودن عمر ضایع کردن است با حریفان موافق روی در بستان کنید از هوایتر جهان دریای رحمت گشته است کشتی میرا درین دریا سبک جولان کنید دفتر عیش و نشاط از یکدگر پاشیده است منتظم این نسخه را از رشته باران کنید سینهها را باده گلگون گلستان میکند دیده را از دیدن گلها نگارستان کنید پله میزان روز و شب برابر گشته است روز و شب را در نشاط و خرمی یکسان کنید گردش پرگار را یک نقطه بال و پر بس است هست تا در جام و مینا قطرهای، طوفان کنید لنگر تمکین مناسب نیست در جوش بهار کوه را، هم سیر با ابر سبک جولان کنید سینه را دریا کنید از ابر دست ساقیان دستها را از قدح سر پنجه مرجان کنید تا نیفتاده است باد نوبهاران از نفس غنچهای گر هست در خاطر گره، خندان کنید جوش گل دیوار و در را در سماع آورده است کم نهاید از مشت گل، رقصی درین بستان کنید ابرهای تیره را صیقل شراب روشن است چاره این ظلمت از سرچشمه حیوان کنید بزم را پرشور اگر خواهید و دلها را کباب کلک صائب را به تحسینی سبک جولان کنید