صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۴۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چشم فتانت که داد دلبریایی میدهد غمزه را تعلیم کافر ماجرایی میدهد اینچنین کز سرمه بیگانگی مست است مست کی نگاهش با نگاهم آشنایی میدهد؟ وه چه سازم با دل بیطاقت خود کان نگاه ساغر لبریز طاقت آزمایی میدهد شانه در زلف تو دست باد را بر چوب بست سرمه در چشم تو داد خودنمایی میدهد تندرستی بر نمیتابد مزاج عاشقان استخوان ما شکست مومیایی میدهد صائب از آرایش دستار خواهش در گذر غنچه این باغ بوی بیوفایی میدهد