صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۷۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شود گوشه عزلت بهشتی نیست حورش کم شود رتبه آزادگی بالاترست از بندگی هر که فهمیده است، در دولت غرورش کم شود سالک افسرده فانی میشود پیش از وصول روزی خاک است هر سیلی که زورش کم شود در سبک مغزان اثر کمتر کند رطل گران نیست هر کس را شعوری، چون شعورش کم شود؟ در طلب چون صبح عالمتاب هرکس صادق است نیست ممکن قرص خورشید از تنورش کم شود بجز پرشور جنون لنگر نمیگیرد به خود کی ز سنگ کودکان دیوانه شورش کم شود از فروغ عاریت بگذر که مه با آفتاب میشود نزدیکتر چندان که نورش کم شود از کهنسالی نمیگردد ملایم آسمان تا کمان حلقه است هیهات است زورش کم شود هر که داغ لاله رخساری برد با خود به خاک نیست ممکن روشنی از خاک گورش کم شود نشأه گفتار صائب گشت در پیری زیاد میشود پرزورتر چون باده شورش کم شود