صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
راز دلها را ز لوح سینه مییابیم ما آب و رنگ گوهر از گنجینه مییابیم ما عینک بینایی ما دوربین افتاده است فیض شنبه از شب آدینه مییابیم ما آنچه از پیر طریقت کشف نتواند شدن در خرابات از میدیرینه مییابیم ما شب به چشم ما نسازد روز روشن را سیاه فیض صبح از سینه بیکینه مییابیم ما نیست بر دست سبوی باده چشم ما چو جام نشأه صهبا ز جوش سینه مییابیم ما قسمت شاهان نمیگردد ز الوان نعم آنچه از نان جو و کشکینه مییابیم ما درنیابند از سمور و قاقم و سنجاب، خلق گرمیی کز خرقه پشمینه مییابیم ما میزداید زنگ از دل جلوه گاه یار هم لذت دیدار از آیینه مییابیم ما هرچه هر کس را بود در دل نهان، چون آینه صائب از فیض صفای سینه مییابیم ما