صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۲۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بود تا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود عاجزان را رحمت حق پرده داری میکند بودم از صیاد ایمن تا شکارم لنگ بود سرمه خواب گران در چشم پر خون داشتم بستر و بالین من چون لاله تا از سنگ بود از صفای سینه در چشمم جهان تاریک شد دیو یوسف بود تا آیینهام در زنگ بود عدل ایزد بر گرفت از من عذاب قبر را بس که بر من چار دیوار عناصر تنگ بود بود در قید محبت تا دلم خود را شناخت از حلاوت این شکر دایم اسیر تنگ بود آهنم روزی که منزل داشت در دل سنگ را چون جرس آوازهام فرسنگ در فرسنگ بود نیست صائب همچو طوطی قالبی گفتار ما بلبل ما در حریم بیضه سیر آهنگ بود