صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۲۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جلوهای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند اشک شبنم بیحجاب از دیده گل سر کند میتوان بر تیرباران ملامت صبر کرد کو جگرداری که با تیغ تغافل سر کند؟ پرده خود پیش هر ناشسته رو نتوان درید بلبل ما گریه را در دامن گل سر کند میدهد یاد از سواد هند فیل مست را پیش دل هر کس حدیث زلف و کاکل سرکند لنگر بیتابی دریا نمیگردد گهر عشق هیهات است با صبر و تحمل سر کند خیره چشمی بین که پیش عارض گلرنگ او شبنم نادیده، حرف از دفتر گل سرکند میتوان در پرده شب حال خود بیپرده گفت صبر آن دارم که خط زان روی چون گل سر کند فتنهها زیر سر تیغ زبان خوابیده است وای بر آن کس که حرفی بیتأمل سر کند خضر را از لوح دل چون زنگ میباید زدود هر که خواهد راه صحرای توکل سر کند پیش دیوانهای صائب بلبل رنگین سخن شرم بادش گر سخن از دفتر گل سر کند