صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۴۷۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اهل همت بحر را از خار و خس پل بستهاند گوشه دامان به دامان توکل بستهاند در گلستانی که غیرت باغبانی میکند روی گل وا کردهاند و چشم بلبل بستهاند از غبار لشکر خط خال رو گردان شود خوش دلی این غافلان بر زلف و کاکل بستهاند فیض یکرنگی تماشاکن که گلچینان باغ بارها از بال بلبل دسته گل بستهاند بر سفر کردن درین زودی دلیل روشن است این که از شبنم جرس بر محمل گل بستهاند بر نیامد شور صائب از شکرزار سخن تا زبان طوطی خوش حرف آمل بستهاند