صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۴۳۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
درد من خاطر نشان یار بیپروا نشد خدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد عاشقی، بر خواری و بیاعتباری صبر کن عندلیب از خنده بیجای گل از جا نشده وقت آن دیوانه خوش کز شهر چون میشد برون غیر زنجیر جنون با او کسی همپا نشده خنده گل چون تواند ساختن بیغم مرا؟ خاطرم از گریه تلخ صراحی وا نشد صائب از چشم بد کوکب، که یارب کورباد موسم گل رفت و چشم ساغر ما وانشد