صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۳۷۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
یاد باد آن بیحقیقت را که یاد ما نکرد بر فلک شد دود آه ما و سر بالا نکرد بوسهها پیچید در مکتوب بهر دیگران وز تریها نامه خشکی به ما انشا نکرد گرچه آمد نخلش از دست دعای ما به بار در برومندی به برگ سبز یاد ما نکرد گرچه گردیدیم خاک راهش از روی نیاز زیر پای خود نگاه از ناز و استغنا نکرد