صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۳۳۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چشم برق از اشتیاق خرمن من میپرد در پی آزار زخم چشم سوزن میپرد شعله آتش اگر سیلی خور خوی تو نیست از چه رودایم چراغ از چشم گلخن میپرد؟ داغ ناسور مرا تحریک کس در کار نیست آتش ما کی به بال طرف دامن میپرد؟ فتنه دستی زآستین برکرد کاندر شهر و کوی بیمحرک سنگ از چنگ فلاخن میپرد بلبل ما چون کند آهنگ دوری از چمن آب و رنگ اعتبار از روی گلشن میپرد صائب از نظارهات گلزار اگر شد دور نیست در تماشای تو رنگ از روی گلشن میپرد